Powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności dla miasta Rzeszowa

Zespoły orzekające o niepełnosprawności powstały w 1997 r. na mocy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa, zmieniła właściwość zespołów. Powstały powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, które są organami pierwszej instancji. Organami drugiej instancji - odwoławczymi są wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Zespołem właściwym w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności osoby która nie ukończyła 16 roku życia lub o stopniu niepełnosprawności osoby powyżej 16 roku życia, dla mieszkańców Rzeszowa jest:

Powiatowy Zespół
do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
dla Miasta Rzeszowa

Godziny pracy zespołu - od poniedziałku do piątku - godz. 7:30 ÷ 15:30,
przyjmowanie wniosków w godz. pracy w pok. nr 13.

Telefon nr 17 853-21-12

ul. T. Czackiego 3
35-051 RZESZÓW

organem drugiej instancji - odwoławczym jest;
Wojewódzki Zespół
do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
w Województwie Podkarpackim
ul. Grunwaldzka 15
35-959 RZESZÓW

Orzeczenia, poza ustaleniem niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności zawierają wskazania dotyczące w szczególności:

• odpowiedniego zatrudnienia,
• szkolenia,
• zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej,
• uczestnictwa w terapii zajęciowej,
• konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby,
• korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, korzystania z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych,
• konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji,
• konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji
• spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art.8 ust.1 ustaw z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Tryb postępowania przy orzekaniu:
Powiatowy zespół orzeka na wniosek osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego albo za ich zgodą, na wniosek Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Do wniosku należy załączyć, zaświadczenie o stanie zdrowia osoby zainteresowanej, wydane dla potrzeb Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, wydane przez lekarza pod opieką którego znajduje się osoba zainteresowana, nie wcześniej niż na 30 dni przed złożeniem wniosku oraz posiadaną dokumentację medyczną.

Dokumentacja medyczna to, dotyczące rozpoznania wymienionego w zaświadczeniu lekarskim o stanie zdrowia wydanym dla potrzeb Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, karty wypisowe leczenia szpitalnego, karty historii choroby, wyniki badań i konsultacji. Dokumentację tą przedkłada się w kserokopiach potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub w kserokopiach z oryginałem do wglądu w celu w celu potwierdzenia takiej zgodności. Osoby orzekane poprzednio składają dokumentację medyczną z okresu od daty ostatniego orzekania. Brak dokumentacji medycznej (dowodów leczenia) w składanym wniosku znacznie wydłuża okres załatwienia sprawy (czas niezbędny do uzupełnienia wniosku, wezwanie do uzupełnienia, doręczenie, ocena dokumentacji), dlatego warto złożyć kompletny wniosek. Złożenie niekompletnego wniosku i nieuzupełnienie go pomimo zawiadomienia o konieczności jego uzupełnienia, spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Sprawy załatwiane są według kolejności złożenia wniosków.

W sytuacji złożenia wniosku przez osobę posiadającą ważne orzeczenie, jeżeli nie nastąpiło istotne pogorszenie stanu zdrowia, zespół wyda orzeczenie o odmowie wydania orzeczenia.

Do realizacji celów określonych ustawą ustalono trzy stopnie niepełnosprawności:

1. znaczny,
2. umiarkowany,
3. lekki.

Do znacznego stopnia niepełnosprawności

zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności

zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

Do lekkiego stopnia niepełnosprawności

zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obfniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenie w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

Niezdolność do samodzielnej egzystencji

oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie, bez pomocy innych osób, podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.

Osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.