Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Ulgi w podatkach stanowiących dochód Gminy Rzeszów realizowanych przez urzędy skarbowe

 
Wydział Finansowy

 

 

KARTA USŁUGI

 

 

 

Data zatwierdzenia:

17.03.2017

 

 

 

Ulgi w podatkach stanowiących dochód Gminy Rzeszów realizowanych przez urzędy skarbowe 

  1. Wymagane dokumenty do załatwienia sprawy
  • wniosek o przyznanie ulgi,
  • dokumenty potwierdzające występowanie ważnego interesu podatnika
    lub interesu publicznego, w tym dokumenty obrazujące aktualną sytuację finansową czyli uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki i świadczące
    o niemożności zapłaty.

 

W przypadku podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, który wskazał przeznaczenie  pomocy wymienione w art. 67b § 1 pkt 2 lub pkt 3 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, informacje /zaświadczenia/oświadczenia/ dokumenty,
o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1808
z późn. zm.) i wynikające z rozporządzeń wykonawczych do ww. ustawy.


Dokumenty te zbierane są przez organ podatkowy, tj. odpowiednio wg właściwości przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie lub Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie.

  1. Złożenie wniosku drogą elektroniczną

Tak, z wykorzystaniem "ePUAP".

  1. Opłaty

Nie pobiera się.

  1. Miejsce złożenia dokumentów

Pierwszy Urząd Skarbowy w Rzeszowie, ul. Podwisłocze 42, 35-309 Rzeszów lub Drugi Urząd Skarbowy w Rzeszowie, ul. Siemieńskiego 18, 35-234 Rzeszów.

Akta sprawy zgromadzone w postępowaniu przekazywane są przez Naczelników Urzędów Skarbowych do zaopiniowania przez Prezydenta Miasta Rzeszowa.

  1. Sposób i termin załatwienia sprawy

Sposób załatwienia sprawy:

Postanowienie stanowiące opinię w przedmiocie możliwości zastosowania ulgi
w podatkach pobieranych przez urząd skarbowy stanowiących w całości dochody Gminy Rzeszów

Termin załatwienia sprawy:

Postanowienie stanowiące opinię w przedmiocie możliwości zastosowania ulgi
w podatkach pobieranych przez urząd skarbowy stanowiących w całości dochody Gminy Rzeszów wydawane jest przez Prezydenta Miasta Rzeszowa w terminie 14 dni od daty przekazania akt do zaopiniowania przez Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego.

 

Po wydaniu postanowienia Prezydent Miasta Rzeszowa zwraca akta sprawy właściwemu urzędowi skarbowemu w celu wydania decyzji administracyjnej.

  1. Tryb odwoławczy

Na postanowienie nie przysługuje zażalenie.

  1. Podstawa prawna

Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 198 z późn. zm.), ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 201    z późn. zm.), ustawa z 30 kwietnia 2004 r.
o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (
t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1808 z późn. zm.) wraz z aktami wykonawczymi.

  1. Uwagi

Ulgi w podatkach stanowiących dochód Gminy Rzeszów a pobieranych przez urzędy skarbowe, to ulgi w :

·      - podatku od spadków i darowizn,

·      - podatku dochodowym opłacanym w formie karty podatkowej,

·      - podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Rodzaje ulg:

Katalog ulg podatkowych, które może stosować organ podatkowy, na wniosek, podatnika zawiera ww. art. 67 a § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa.

Art. ten stanowi, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b,
w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1)  odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2)  odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz      z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek;

3)  umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

 

Z kolei art. 67a § 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

 

Definicję zaległości podatkowej, zawiera art. 51 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stanowiący, że zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

 

Żądanie umorzenia zaległości podatkowej podatnik może zgłosić wtedy, gdy zaległość ta istnieje.

W dacie złożenia wniosku o umorzenie zaległości zobowiązanie podatkowe musi się już przekształcić w zaległość podatkową wskutek niezapłacenia podatku w terminie (art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej) i zarazem w dacie tej nie może jeszcze dojść do wygaśnięcia zobowiązania wskutek zaistnienia któregokolwiek ze zdarzeń określonych w art. 59 § 1 Ordynacji, np. poprzez zapłatę.

 

Podstawą stosowania ulg podatkowych wymienionych w art. 67a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa jest ważny interes podatnika lub interes publiczny. Użyte pojęcia:

-„ważny interes podatnika” może stanowić np. utrata płynności finansowej zagrażająca upadłością podmiotu,

-„interes publiczny” może odnosić się do wartości wspólnych dla danej grupy społecznej jak np. bezpieczeństwo ogółu.

 

W postępowaniu prowadzonym z wniosku podatników a dotyczącym zastosowania ulgi podatkowej organ podatkowy przede wszystkim bada i ocenia realną zdolność do zapłaty na podstawie przedłożonych przez podatnika dokumentów a ciężar wykazania niemożności zapłaty spoczywa na podatniku, który o ulgę wnioskuje.

Argumenty powoływane w podaniu a nieudokumentowane, nie mogą być brane pod uwagę.

 

Zgodnie z art.107 ust.1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(TFUE) - dawny art. 87(1) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ( TWE),
z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych
w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorcom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna
z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami członkowskimi.

Zatem wsparcie udzielone przedsiębiorcy jest uznawane za pomoc publiczną
w rozumieniu ww. przepisów, o ile spełnione zostały łącznie wszystkie wymienione wyżej przesłanki:

1) udzielane jest ze przez Państwo lub ze środków państwowych,

2) powoduje uzyskanie przez przedsiębiorcę przysporzenia na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku,

3) ma charakter sektorowy ( uprzywilejowanie określonego lub określonych przedsiębiorców albo produkcję określonych towarów),

4) grozi zakłóceniem lub zakłóca konkurencję oraz wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi UE.

  Art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a:

1)  które nie stanowią pomocy publicznej;

2)  które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych
w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3)  które stanowią pomoc publiczną:

a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,

b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń           
w gospodarce o charakterze ponadsektorowym,

c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,

d) udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki
i oświaty,

e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,

f) na szkolenia,

g) na zatrudnienie,

h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,

i) na restrukturyzację,

j) na ochronę środowiska,

k) na prace badawczo-rozwojowe,

l) regionalną,

m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.

 

„… Organ podatkowy nie może udzielić ulgi podatkowej osobie prowadzącej działalność gospodarczą, o ile nie zachodzą łącznie przesłanki udzielenia takiej ulgi określone
w przepisach art. 67a i art. 67b o.p….”(  wyrok NSA W-wa z dnia 28.06.2011 r., sygn. akt:
II FSK 243/10, publ. LEX nr 1083063)”. 

 

Pojęcie przedsiębiorcy w Unii Europejskiej rozumiane jest szeroko i obejmuję wszelkie kategorie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ( oferowanie towarów lub usług), niezależnie od formy prawnej, źródeł finansowania oraz bez względu na to. czy przepisy danego kraju przyznają danemu podmiotowi taki status.

Jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą traktuje się podmiot, który nie utracił statusu przedsiębiorcy na trwałe, tj. nie został zlikwidowany.

Zgodnie z art. 2 pkt 16 ww. ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, beneficjentem pomocy - jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną.

W przypadku podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, organ podatkowy zobligowany jest do prowadzenia postępowania również na podstawie ww. ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, która określa zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy państwa spełniającej przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwanej dalej "pomocą publiczną”.

Przepisy ww. ustawy nakładają na podatnika obowiązek złożenia dodatkowych informacji, od których uzależniona jest dopuszczalność udzielenia pomocy.

Realizacja ww. obowiązku została zagwarantowana wprowadzeniem zakazu udzielenia pomocy publicznej do czasu przekazania przez beneficjenta pomocy ww. zaświadczeń lub informacji, o których mowa w art. 37 (art. 37 ust. 7 ww. ustawy o postępowaniu
w sprawach dotyczących pomocy publicznej).

 

Pomoc de minimis stanowi szczególny rodzaj pomocy państwa, gdyż uznaje się, że ze względu na małą wartość nie powoduje zakłócenia konkurencji w wymiarze unijnym. Pomoc ta nie wymaga notyfikacji KE.

Zasady udzielania tej pomocy określa rozporządzenie Komisji (UE Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. (Dz. Urz. Unii Europejskiej L 352/1 z 24.12.2013) w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, które obowiązuje od 1.01. 2014 r.

Podatnik wnioskujący o udzielenie takiej pomocy ( poza przypadkiem pomocy de minimis w rolnictwie czy rybołówstwie ) jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy:

1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia
o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia
o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;

2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących
w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis.

Zakres składanych informacji określony jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przestawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis ( Dz.U. z 2010r. nr 53, poz. 311).

 

Beneficjentem pomocy w rolnictwie z kolei jest każdy podmiot prowadzący działalność
w zakresie rolnictwa, który produkuje, przetwarza i wprowadza do obrotu produkty rolne,  bez względu na formę organizacyjno – prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Pomoc udzielana producentowi rolnemu prowadzącemu działalność związaną z produkcją podstawową produktów rolnych w ramach gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego produkcji rolnej stanowi pomoc publiczną w rolnictwie. 

Zasady udzielania pomocy w rolnictwie oraz warunki dopuszczalności pomocy wynikają bezpośrednio z przepisów prawa wspólnotowego.

Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem
o udzielenie pomocy:

1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie, jakie otrzymał w roku,
w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat obrotowych, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rolnictwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;

2) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rybołówstwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;

3) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

Zakres składanych informacji określony jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2010 r. w sprawie informacji składanych przez podmioty ubiegające się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie ( Dz.U. z 2010 r. nr 121, poz. 810).

 

Poza przypadkami stosowania zasady de minimis. każda pomoc może być udzielona jedynie na konkretny cel ( przeznaczenie), który dopuszczony został w prawie wspólnotowym na zasadzie wyjątku.

Podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis
w rolnictwie lub rybołówstwie
jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji
o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia
i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia
o nieotrzymaniu pomocy.

Zakres składanych informacji określony jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przestawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz.U.
z 2010 r. nr 53, poz. 312).

 

Opracował

 

Grzegorz Domino

 

17.03.2017

 

Zatwierdziła

 

Janina Dyjak

 

17.03.2017

Osoba odpowiedzialna za aktualizację karty

 

Grzegorz Domino

 

 

Opublikował(a): 14.11.2017 11:59, Grzegorz Domino
Wytworzył(a): 02.09.2008 09:58, Janina Dyjak
Drukuj Poleć znajomym

Ilość odwiedzin: 4969637
Urząd Miasta Rzeszowa
Rynek 1, 35-064 Rzeszów   |   Infolinia: 17 788 99 00, Fax: 017 87 54 105   |   WWW: www.rzeszow.pl   |   E-mail: umrz@erzeszow.pl